Karanlık Düşler

Martılar yok artık mavi gökyüzünde

Meçhul bir karanlığa gitmişler huzurlarıyla birlikte

İsyan bayrağını çekmişler gözümün önünde

Kim kalmış kokulu toprağında istekle

Yeşil ağaçların arasında sallanırdık

Annelerimizin ördüğü patiklerle dolaşırdık

Karda kışda mekteplere koşardık

Huzurdan uzaklaşmazdık

Parayla süslenmiş karanlığa koşar insan

Ihlamurlar altındaki kokuyu var mı soran

Yanakları al al olmuş çocukları var mı arayan

Yeni nesil arasında var mı toprağı koklayan