Karar Zamanı

Ebedi bir suskunluk bu

Adın gecsede her satır başımda

Başımı her yokluguna koyuşumda

İgne ucu kadar gidiyorum senden

Elimi ayagımı cektim zaten Asktan

Sen giderken ben dönmeyecegim

Sen severken ben ölmeyecegim

Bir yerden baslamak icin

Bir son düsünüyorum kendime

Hafifletilmis bir ceza almış gibi

Sevinirim; belki yeniden sevebilirim