Karina

Telli kavak

Pirime selam durdu
Ses verdi Yıldız dağı
"Dün gece seyrim içinde"

Sulara bıraktım yeminlerimi
Kederimi
Öfkemi
Sen ki Karina
Sen ki ben oldun
Yüreğimi bir çapa gibi saldığında
Dinginliği sevdim

Çırılçıplaktı ağaç
Ve gövdesiyle dimdik
Kökleriyle konuşuyordu
Dinleseydin eğer

Her gece yıldızları avutuyordum
Parıltısı sönmesin diye
Şarkılar söylüyordum
Nicedir geceyi uyutuşum
Denizaşırı düşler içinde
Anlatacaktım sana eğer
D
i
n
l
e
s
e
y
d
i
n

Ve fakat sevgili Karina
Dibe çökmüşlüğüm demini almışken
Ve Yıldız dağı
Alabildiğine beyazken
Düşlerimi kızağa bindirmek istedim
Karina anlıyor musun
Dağ taş bayır demeden

Direncim üstüne ladese girmem bilmelisin
Çünkü bile demiyorum
Karina
Kaybedersin

Hayat yelkenlisi
bahar rüzgarlarına omuz verdiğinde
Efil efil düşüncemi
Çekip yüreğime
Ben yine seviyor olacağım
Sen yüzmene bak Karina

İnsan kaç kere boğulur
Söyle hadi
İnsan niye ölür sevgisiz

Efil efil yüreğimi
Üflerken bile gökyüzüne
Toz duman oluşumu seyrettim
Karina sen ne zannettin