Kasıla Kasıla Kasım Geldi

Yağmur devşiren deli rüzgarlar

Bulutların ardına gizlenen alaycı güneş

Renksiz toprağın üstüne

Nasıl da kasıla kasıla geldi kasım...

Aşina olduğum yalnızlıktı

Belki bir tercihti maziye yakışan

Belki eşsiz bir el sallayıştı tüm umutlara

Belki de baş kaldırıştı hayal hırsızı hayata...

Yağmurdu şu gönlü bol gökyüzünün sesli gülüşü

Üstüme alındım gönüllü olarak

Damla damla arındım sonra

Belki de kış dediğin, bahara gebe bir sır.

Belki karların altında saklıdır yemyeşil bir ömür.

Yazdan kalma duygulardı zihnimi yoğuran

Geceden kalma korkular açtı göz kapaklarımı...

Yatak döşek serilmiş şu yanık yüreğime

Belki bir gün ansızın

Belki sessiz sedasız

Bol yıldızlı kar taneleri düşecek...

Biliyorum, her nasılsa

Ömür gibi kısala kısala kasım da geçecek.

Cemil Baştürk

01.11.2026