K/ayıp Değil Sesine Tutunmak

akşama müjdeler bıraktın

ırmak sesinle

bir selamınla değişti akvam

ve en mavisini giydi gökkubbe

merhaba

gözleri buğulu hüznümün mavisi

merhaba içimin billur nefesi

merhaba!

pençeleri umutlarıma takılmış bir kederdeydim

çok zamandır

kaç zamandır yankısızdı odalarım

balkonumda çay keyfim eksikti

tadını tuzunu yitiren akşam kızılı

ve alabildiğine solgun bir eylüldüm

üzgündüm

durmadan kızaran gözlerin siması

dalgınlığın âlâsıydım bu sıralar

neydi gündüzü geceden ayıran

ve sevmek nasıl başlardı unutmaya yüztutmuştum

sen sesini ruhuma yeniden salana kadar.

sesinle kurtuldu içimin kavimleri

tufanların elinden

sesinle yaşam güzelliğe büründü yeniden

bin kez daha aşık olasım geldi

ve hayalperest çocukluğum vazgeçti büyümekten

merhaba

sesinde şiirler saklayan adam

merhaba sakin denizlerde çılgın dalgam!

gülüşünle sokağıma ebruli çocuklar yürüdü

rengârenk bir uçurtma uçuyor dağların doruğunda

dallar yeşile durdu haberin olsun

eylül eylül içimde bir tomurcuk oldun

nereden estiysem sana

merhaba!

nasıl geldin bilmem ama

sesindeki ne hoş seda

dindirdin çığlığı geceye asılı kalan kâbuslarımı

bir soluğunla bitirdin kalbimin aşk yerine tüneyen ağrılarımı

ben şimdi korkmuyorum sevdanın karasından

ruhum yaşam kuşandı sesinin yankısından

(daha ne olsun gözleri baharım / sesin varken kendimi bile yok sayarım!)

18 Eylül