Kayıp Kabile

ve ellerinde silgileri

kara melekler

sildiler buruşuk sayfalarda

benden kalan izleri

sanki hiç

varolmadım

ne ağız ne burun

çıplak ağaçların

kalbimde ayrı bir yeri var

köksüz

bir kış mevsiminde

aylardan

tek bir yaprak kalmadı

dökülecek

bir pazar yerinin ortasında

kaybolmuştu çocukluğum

şimdi

denizlerin dağlara paralel

olduğu bir bölgesindeyim

ruhumun,

renklerden siyah

hiç çözülmeyen düğümler

saçlarımda

kemiklerin üzerinde cılız bir deri

sırf sen görme diye

susuyor

saklıyor içimdekileri

bir bilsen

kara gözlüklerin

ardından baktığım

cenazelerde

kendime yaklaşıyorum

oturup usulca yanıma

duyuyorum çığlıklarını

ölülerin

bir şarkı var vadilerde

bir çağrı

ellerimizde fenerler

gecenin orta yerinde

nedir bu aradığımız?

zamanla vals eden

eski bir kabile gibi

29.09.2012