Kayıp Zamanın İzinde

‘İçimdeki harfler ölü karınca sürüsü gibi

sayfalardan yere dökülmüş olabileceğini düşün'

Devamını okumaya karar verirsen;

onları bulman için bir yere bırakacağım...

Bana diyemezsin sahici misin

Bu el yazım gözlerine direnir

Anlamlarını yavaşça açığa çıkarır

Hadi şu asude anları birlikte sayalım

Yakalanmadan ayrılığa aşk kala

Uzanıp dokun kelimelerim

‘Mor tükenmez' doyumsuzdur yüreğim

Sen değil misin tek avuntum

Kapım hafif aralık

Zamanın akışını durdursam

Hiç olmazsa yavaşlamasını sağlasam

Aklımda bir sürü şey olmasına rağmen

Saldım peşimden gölgemin iplerini

Ne kadar büyüsem

Büyütebilsek bu kaçış mıdır

Çocuk ruhlu olmayan bir bedende

Bedeni olmayan bir ruh da

Gerçeklerle yüzleşmek ne demek

Hele ki bilinmeyene doğru

Ne olduğunu bilmek istemezken

Her bir başlangıcın teşebbüsü intiharıdır

Düzeltsem mısralar tamamlansa

Saçıla ya dört bir yana uyku teranesi

İkna olmamış baksana sol yanım

Sitemi yüklemiş acıta acıta

Bilemezsin işte düşeceğin ana kadar

Kıyısında isen mavi yalnızlıkların

İnsan kendi köprüsünden kaç kez geçer

Terk edilmeyi göze aldıysa

Ne yazık ki

Bir defa ölündü mü;

Yaşamla-korkun olur asunder...

T/ekinsiz düşüncelere sürüklenirsin

Hiç yoktan naçizleşir

İçtenleşir, hakikileşirsin

Sonunda oluverirsin

Kendi madalyonunun unutulmuş öteki yüzü

...Ruha birde minnet yüklediyse

Tuhaf bir sorumluluk binmiştir artık omuzlara

'O vakit' zihnin karanlığında

Neden umursadığını 'hürce' sorgularsın

Ola ki !

Bensiz bir dünyayı düşünürsen

'Kanayan yaram aklında kalsın!'