Kaykılan Zamana İnat

hecelerini çok görme bana

kulak ver kelimelerimin feryatlarına

susuz kalmış olsa da umutlar ne fayda

bugünler de geçecek elbet dünler gibi yalanların kucağında,

sebebsiz yaşam olur mu hiç kaykılan zamana inat

bak tütmüyor artık bacalar acep kimde kabahat

sessizliğe tutulan ömre var mı ki bir fırsat

yat kalk yat kalk daha neden ibaret şu hayat,

ben ben ile gitmişim mekanım bilenmez bir diyar

sanıyor musun bulurlar beni sensizliğime sıkılan kurşunlar

neden adres sorsunlar soracakları da yok gibi yar

işte böyle geçip gider nice onca yıllar,

arkama baktığımda görürüm koskoca bir boşluk

fark etmiyor ha bir varlık ha bir yokluk

hesaba katsam da neylesin nefes neylesin soluk

bazen soğuk soğuk bazen ise boğuk boğuk...

(Berlin,30.08.2017)