Kayra'ma - 3

/rüyalarıma kabuslar bulaştı/

Cesedimi aç köpekler bulmuş

Yıkık bir köprü altında

Gözlerim 'sen' gitmişim Kayra!

Kimin sözcükleri yeter

Bu rüyamı hayra yormaya

Ölmüşlüğümü kimin gözleri döndürecek hayata

Sen yoksun ki Kayra!

Gün geçtikçe veballarim yükleniyor sırtıma

Ben f/eda edemeyişim bundandır Kayra

Hayatla kopardım iplerimi

Bir sana düğümledim kendimi

Yokoluyorum...

Beni sol kaburgandan bir daha doğsana

Yaşamayı özledim Kayra!

Ömrümün yamaçlarından ölümler toplamaktan

Duyduğum her selada adımı okumaktan

Yarım yamalak yaşamaktan yoruldum Kayra

Yoruldum...

Al yüreğimi avuçlarına

Bana seyirci kalma Kayra!

Nefesim zehirli bıçak oluyor bana

Tenim börtü böcek kaynıyor

Ruhum azapta...

Sorgularım ağırlaştı hiç değilse bana cevaplarımı fısılda

Mekanım cennet olmalı Kayra...

Biliyorum cehennem yakışmaz sana

Sana uzak kalamam Kayra!

(gözlerim 'sen' gitmişim rüyamda / gözlerim diyorum Kayra / kapatsana...

)

2 temmuz