Keder
N’ola ben de gelmeyeydim cihana
Başa gelecek var o da bahane
Nasıl yalvarayım adil burhana
Arttı firkat aldı beni dert beni
Sardı yine keder beni gam beni
Şu dünyada günüm geçti boş ile
Ağlar gözüm yine doldu yaş ile
Şu gençlikte bu da geldi başıma
Arttı firkat aldı beni dert beni
Sardı yine keder beni gam beni
Şu dünyada şad olup gülmedim
Şaz olup muradıma ermedim
Evlat yetiştirdim günün görmedim
Arttı firkat aldı beni dert beni
Sardı yine keder beni gam beni
Boran oldum havalarda savruldum
Duman oldum belden bele çevrildim
Şimdi ben de kuzulardan ayrıldım
Arttı firkat aldı beni dert beni
Sardı yine keder beni gam beni
Aktım derelerde coştum bulandım
Seyyah olup şu cihanı dolandım
Aşık Soylu çok kapılar aylandım
Arttı firkat aldı beni dert beni
Sardı yine keder beni gam beni
(11’li hece ölçüsü)
Açıklama: Babasına ait günümüze dek korunan üç şiirden birincisi