Kelebekler de Savaşlardan Kaçar

Bombaların kokusu ve korkusu sararsa yer ve gökyüzünü

Bir kelebek çaresizliği sarar mülteciliği

Hangi el uzanırsa bir pay çalınacak çaresizliğinden

Dokunsalar kanatlarına, bir Damgalı! pul bezenir eller

Yurt edindiğin çiçeklerin altında bir rant yatar

Çünkü çiçeklerin rengine göreymiş madenler

Bir ömürlük gün ırağı yaşam

Gün boyu kanat çırpıp uçsan

Çölleri, Dağları, denizleri, ormanları aşsan

Bir ömür devirmiş saysan

Yorulunca, Aldanıp ta

Konma sakın bir zalimin çiçekli gömleğine

Tutar seni mumyalar soğumuş yüreğinde

Açar yüreğini bir sergi müzesi gibi

Üç beş kuruşa pazarlar seni!