Kentleri Biz Yağmaladık

Kentleri biz yağmaladık

gider ayak bir bakıştan

bir not düşüp gecenin bağrına

şiirin ortasından dalıp

sonuna kavgacı bir sesle

saçma sapan bir keder bıraktık

ilk dizemizi periler mi çaldı

-ki okumadan ilk dizeyi

böyle bittiği yerde

yalın bir düşle soluklandık

Kentleri biz yağmaladık

sevdalı adamlara özenip

en alâsı olma hevesine kandık

bizde mangal gibi yürektik

ve adam gibi aslımızla sevecektik

öyle ya keyfini sürecektik

sevdalı şiirlerin

hem biz de ne şiirler dizelerdik

şanımız belli ikimizde şairdik

Kentleri biz yaraladık

iki yakası bir araya gelmeyen dertlere

olmadık reçeteler yazdık

imkânsızlıkta neydi bize göre

biz seninle bu işin ustasıydık

sen tecrübe adamı

ben aşkın gün görmemiş kadını

biz bu yolda başkahramanlardık

Kentleri biz yaraladık

içsesimiz ne diyor dinlemeden

sevda dedik

hiç benzemediğimiz

efsanelere özendik

ne sen Yusuf'tun

ne benim adım Züleyha

bu yüzden

o kuyu ikimizden başka

herkesi saklamakta

Kentleri biz karaladık

her sokağında el ele aşıklar varken

biz ellerimizi boş bırakmayı marifet saydık

sonra da bahaneler sunup birbirimize

ayrılan her yolun sonunda

birbirimizde soluklandık

ne gittik birbirimizden

ne adam gibi sevdik yüreğimizden

(dipnotlar yordu zihnimi / hiç bilmiyorum kim,ne için sevmek istedi)