Keşke Öğrencisi

geçmişten kalkan son vapur bu

masal taşıyoruz karşı kıyıya

kum karıyoruz kumsal çakıyoruz tavana

ağlamanın öğrencisiysen hadi gel

sana bedava

yalnızlığa bulama ellerini derdin

ne kadındın ama

sokak lambasının ışığıyla büyüyen adımlarıma

yetişmeseydin o gün

saçındaki rüzgarları

yaslamayacaktın omuzuma

eninde bir hüznü ıskaladım

sonunda gittim bir sonbahar yakaladım

asal sayılarla yasal sayılar

vapur dolusu masallarımızı saydılar

en çok neyi mi sevdik

keşkelerimizi tabi

onlar bize geç kalırken

biz onlara genç kaldık o sıralar