Keşkeler Ve Belkiler

Dönmek ya da dönmemek

bir deste elli iki,

üç sandalye

ve elimde o karanfil kokulu çaydan.

Tek eksiğim

sensin esen,

şafak buçuğunda

ılık rüzgar.

Ve umudum

var olsada

küçük,

ölmüş gibi

bir karıncanın kervanları

taşıyabilme emsalinde

göçük ihtimalli.

Keşkeler,

belkilere kızsam da

belki gözlerini,

sertçe,

duvarlara çarptıran kalbimi

keşke son bir kez

duyabilseydim sesini.