Kir/az Dönemi

Bak yine bunca söz sızıldanır dururken

nedenler gider hercai gülüşümden

ahhh, sen bilemezsin

gece gündüz sesler gelir gaipten

sus ve hisset der

Bu bir kir/az dönemidir seyran eden

yoksa bitmez tükenmez bir d/al yeşili mi

dağıldım bir tanem dağıldım

Bazen okşanasıya çırılçıplak

ruhum kaçamak kademeleri nakleder

bazense hislerim gururda bakire kalır

döküverir yapraklarını v/akitsiz

Neyleyeyim binlerce aha

tohum bende sarı kirazına

ardında örttüm yüzümü ellerimle

gözyaşlarım görünmesin diye

Hani diyorum

toprağı mıdır düşmüş ezberime

dürüst insanların azaldığı

kötülerin çoğaldığı bir çağda

tak etti canıma inan ki

Kaderimin boyutu mudur

Pandoranın kötülük dolu kabını bulup açtı

oysa tanrının insanlara bir hediyesiydi

Zeus'un isteğiyle kapatınca kapağı

kalmalıydı o kötülük içinde

Kabus desem koşmaca

uzatsam elimi canım istedikçe açsam kutuyu

umuttur o bilirim

neden giderayak benimle bana inat

münasip iken misafir gözlerime

Oysa davam

bir ay yüzlünün bengi suyudur

kiraz dilimin yıllar sonra bir ay ayazı

kalkmış çiçek civelek

teslim olmuş ya

Bağırsam çağırsam

ki kendi kıyımında olmasa

yedi iklim dört bucak hayra yorsam

sanki bir bohça açılımı anlatamam

Kanı kaynar içimde uyuyan devin

adı olmuş tabiat nede olsa

boy verir yeşil yamaçlara

pınar başlarına

dere boylarına

içiverir ibretle

yeşili diz boyu

Hadi gel de gör!

eyyy gidi dilbaz sarısabır!

eyyy gidi umut mavisi gönül uğrusu!

Duramam artık

gönül bağımda kocaman bir dil yarası

hep uğunur umulmadık

azabı bin günahla

gözümün akına bak ta ağzımı yorma

kalbimin cürmünde kelimeler olur bir dürr

bende ne kiri kaldı ne azı

yetmedi bu aşka Kir/az havası...