Kırçiçeğimsin

Buğulu camlara alnımı dayayıp özlemlerimi çiziyorum bulutlara

Yalnızca gözlerini yazdım kader mahkûmluğuma

Hüküm giyerken yargılandığım kırık kalemle

Ölümü senin için seçtiğim kırçiçeğimsin

Ayakaltında linç edilmiş hicran benimkisi

Yalnızlık durağında geçen trenler almıyor beni

Yüzüme kapanan kapılarda ağlayacak yerim kalmazken

Boğazıma döğümlediğim hayat gerçeğimsin