Kırdım Hiç Çalmayan Telefonu

havanın kara dumanına bakma

aydınlık biraz ötesi..

acılar kabuğunu kırmaya başladı

mutluluk çıkmak üzere yumurtadan...

bir sonu olmalı kederlerin

bir bedeli olmalı zalimliklerin..

göz yaşımı damla damla saydım

en büyük sayıya bir kaldı acının..

duvardaki kan izleri yumruklarımın

aynadaki saç teli başımdan kalma.

kırdım hiç çalmayan telefonu sevgilim

aşk yağmuruna hasret kurak bir çöl gibi bedenim..