Kırgınım Gecelere!

Dalıp gider her akşam ufka doğru gözlerim

Güneşin vedasını hüzünlüce gözlerim

Kırgınım gecelere, ay ve yıldız müstesna

Karanlık çöker çökmez, ben sabahı özlerim

Efkâr yüklü geceler, geceler hüzne gebe

Sen düşünce aklıma, bir hal olur da kalbe

Hayalinle avunmak, yetmez artık bu cana

Yorar beni yokluğun, moralim vurur dibe

Ne zaman batsa güneş, geceme sen doğarsın

Şiir olup dilimden, hep heceme dolarsın

İşte bu yüzden benim geceye kırgınlığım

Gecelerle bir olup beni hüzne boğarsın

Gece masum bilirim, gecenin ne suçu var?

Elbette doğar güneş, gecenin de sonu var

Hüzün çöker üstüme, gün geceye dönünce

Usumda yankılanır, bin bir türlü sorular

Nedenini bulamam, kader deyip geçerim

Yaradan böyle yazmış, buymuş benim kaderim

İsyan etmem Allah'a, boyun büküp yazgıya

Her gece yokluğunla, durmadan cenk ederim.