Kırık Hayal Penceresi

Hüzün kusmuş yüreğim

Yaram kabuk tutmaz halde

Kalbine uzak bir tutsak rıhtım misali

Hüzün, kaplar gökyüzünü...

Kalemim yüz çevirir

Yazmak istemez, sırıl sıklam kağıdı

Bir kez daha inkar eder, seni benliğimde

Süzülür, gider gökyüzü...

Bir kez daha var olup

Yok olmak arasında

Mürekkep değmemiş sevda kağıdında

Erir biter, gökyüzü...

Kana bulanmadan

Masmavi ton bırakır

Her cümle bir anlam

Her keder bir rüya...

Ya...

Yaşar gideriz

Bu hayatı

Ya...

Yelken açarız

Masmavi gökyüzüne

Güneşin doğuşunu izler

Geceye;

Hüzün çökmesini bekler

Yeniden

Başa sararız

Kırık hayal penceresinden

Bakarak uykuya dalabilmek için...