Kırılgan Beyaz 2

Yüzyıl öteden gelen sokak ışıltısıydı yüzün

Karaağacın gölgesinden yürüdük caddeyi boylu boyunca

Anımsıyor musun

Ne kadar hızlı yürüdüğümü söylemiştin

Yürek ritmi saat kulesine denk geliyordu

Konak sıcaktı

Avuçlarında sevinçli düşleri saklıyordun

Tebessümün rengi uçuk pembeydi

Havadan,sudan,oradan

burdan

Bir de şiirden hicran yarasını konuşmuştuk

Yüreğinin en alacakaranlık demi çaya karışıyordu

Kırık bir şarap şişesi ile

Hayata çentik atmıştın

Şarabın rengi yoktu

Kana karışmıyordu

Tadı kırılgan

Denizin rengi zargana yeşiliydi

Ve gece kör bir kemancı gibi

Kordon’un paslı kıyılarında

İçimize eski bir ayrılığı sürüyordu usulca

Martılar bile susmuştu

Sanki dünya

Bir sigara dumanının ucunda tükeniyordu

Sen saçlarını toplarken

Göğsümde devriliyordu çocukluğum

Yüzüne bakıyordum yalnızca

İzmir’in bütün akşamlarını

Gözkapaklarında taşıyan kırılgan bir yağmurdun

Dokunsam

Dağılacaktın

Sustum

Sen denize baktın uzun uzun

Bir gemi geçti

İçinde kimsenin dönmediği ülkeler vardı

Şimdi hangi mevsime sayfa açsam

Bir yanım hala

Saat kulesinde sıkışıp kalan güvercin sesi

Bir de

93 yazının uygun adım marşı

Ve kırmızı bavulunun içinde

Yarım bir hayat

Bense hala

Kıyıya vuran cam kırıkları gibi

Kanıyorum içimden

Nefesim

Kırılgan beyaz …