Kırılış

Yürümek 

belki bir su misali

susamışların damarlarına

yürütmek sonra

iç göçleri sürüklemek

açlıktan tokluğa doğru...

Kafes

içimde bir nefes

Yalvardıkça bir ses

Hissettim oralarda hala

Ama neyse kes!

Bir kurban kes

Sadece bir heves

Ağlamak için...

Düşünme duyargalarımı açtım

Koydum masaya ve baktım

Saçtım sonra fikirlerimi

Saçmaydım, gerçekten saçmalamıştım.

Oysa ben daha doğmamış bir bebeğim

kundağında zayıf

ağlamaklı ve muhtaç

Aç!

Aç kollarını 

döndür iklimleri yine 

yeşert topraklarımı sularınla

yeni filizler hep coşku fısıldasın

Coşsun cümbüşler yüreğimde

Susmadan sustur beni

Yalnızlar anlar dillerimi

Ölmeden irkilirim belki

Düşlerimde büyütürüm seni