Kırıntılar - 27

Kabul etmekle başlar vefa

Yalnız, evet demek yetmez

Bu yolda görsen de cefa

Gönülden bağ bitmez ve tükenmez...

Bedenin hazzına esir olma!

Çıkmaz yollara sapma!

Ruhun söz vermiş unutma!

Başka terbiye edici arama!...

Vefa; kimi zaman ipekten gömlek

İnce ve hassas Onu korumak gerek

Kimi zaman ise ateşten gömlek

Vefada sabır için yanmak gerek...

Mıh gibi çakılırsın dönmezsin

Ölsen de özüne ihanet etmezsin

Söz verdin bir kere geriye gitmezsin

Vefalı dediler artık neylersin...

Vefasızlık, ilk gözde başlar

Önce göz kayar gayra

Sonra söz takip eder

Kesik kesik ve noktalı hecelemeler

Sıra öze gelince

Ruh sarsılır derince

İhanet takip eder ince ince...

Geriye ne kalır deme

Hoş olmayan netice...

30 Kasım 2011.