Kırmızı Valizli Kadın

Kurduğu hayalleri tek tek silinmişti

Ne başlanabildi ne de bitirilebilindi derken

Gözlerindeki şehirler arası yorgunluğa inat

Valizler dolusu hüzün vardı yüreğinde

Yitirdiği ne varsa hepsi kırmızı valizinde

Bir coğrafyanın çatlak toprağında

Paramparça etrafa dağılmış anıları

Sanki hiç bir şey olmamış gibi

Gecenin içinde koşuyor bilinmezlere

Yitirdiği ne varsa hepsi kırmızı valizinde

İliklerine kadar işleyen yalnızlık

Çakıl taşları ağırlığında yüreği darda

Cümle dolusu ağıt düşerken

Ah bir haykırsa adını

Gölgeler siliniyor birer birer anılarında

Yitirdiği ne varsa hepsi kırmızı valizinde

Yedi tepe İstanbul'a yol alırken

Gönlünde hüzün eskiden kalma bir gülüş

Kimseler karşılamazken kadını

Yalnızlığı karşıladı valizindeki hüznünü

Yitirdiği ne varsa hepsi kırmızı valizinde

(EMİ)