Kıyım

Her canım çektiğinde,

-kıyıya inerim,

Ertesi yıl, bir daha;

-hem canım çeker,

-hem de inerim.

Sonraki yıllar, heyhat!

Denizle karanın birleştiği yerim,

Evim hoyrat; beton batağı, demir çürüğü,

-zift bulaşığı bacası, zifiri yolum,

Gövdesinde olduğum ağaç, kuş yuvam;

-gerisine kefil değilim.

Ne güzeldi evvelce hayat,

-bana mısın demezdi çiroz kafam, seğirtirken,

Öküze nispet gazel çekerken yaşlı kırat,

-tazının şıhı yine ben; nanik yapar, çekilmezdim önünden

Kolsuz Kamil'in kıraç tarlasında az düşmedim!

Taş kaydırağının padişahı kim, peki?

-kankaların it dalaşına surat yapma!

-sektiremezdim ki zaten; ne yazık

-ama olsun;

-sudan bahaneler uydurmazdım.

O zamanlar, matematiğim de berbat;

-su içinde parmağımı sayar,

-hiçbirinde doğruyu tutturamazdım...