Kızıldı Avuçlarım

Velev ki

Kızıldı avuçlarım

Şizofren bir yangına düş kurar gibi

Sarılmak

Sana

Küle gebe

Kıvılcım misali

Doğurmak alevi ve seni

Yeniden

Yanarken şehir

En parlak yıldızın dibine bağdaş kurup

Eski kadehlere dolarken

İçimden boşalan içim

Tek yudumda yutkunmak

Mor zaman ötesinde

Gözlerini çalıp hayalin

Uzanırken boyumca çakıl taşlarına

İz bırakmadan

O geceyi de koyup soluk bir zembile

Unuttum

Issız silüetleri

Şehrin çıkmaz kaldırımlarında

Bilekleri kesik vedalar bıraktım

Kadranın esaretine yükleyip zamanı

Gittim

Peşim sıra

Gölgemin ay tutulmalarına