Kokun

Kokun

içime çektiğim en ağır hatıra gibi

geçmiyor

dağılmıyor

ne kadar kaçsam da benimle kalıyor

bir zamanlar omzuma sinmişti

şimdi sadece yokluğuna siniyor

ve ben

her nefeste biraz daha eksiliyorum

geceler var

uykuya değil sana sarılmak istediğim

ama elim boş

içim dolu

kokun

bir insana bu kadar ait olabilir mi

bilmiyorum

ama ben

senden geriye kalan en çok onu seviyorum

ve en acısı

seni unutmaya çalışırken bile

ilk vazgeçemediğim şey

yine kokun oluyor