Kollektif Vakitlerin Sadece Sen'i

Şimdi zulanda gri bir vakit saklı

Haklı bir kederi yaşıyorsun

Gizli kapaklı...

Diyorum ya pusuda bekliyor hüzün

Alacaklı gibi dayandı yüreğine !

Hangi taşı kaldırsan çıkmaz sokaklar

Gözlerin güne küskün !

Sabah hangi aralıktan doğuyorsa pencerene

Gözlerinin gülüşünü müjdele sabahın ilk seslerine

Vakit kuşluk olur gün öbeklerinde

Sen yeterki kendini ziyan etme !

Ah !

Yükün...

Gece gibi çökütüğünde yüreğine

Zifir bir renge boyandığında şafaklar

Alaca düşünceler gibi sarıldığında tenine

O kahreden çıkmazlar

Güne sarıl...

Sana vakitlerden bir ikindi gölgesi olmalı yaşam

Serin bir koyaktan geçmelisin...

Parmakuçlarında u/mutlu bir ihtişam

Ve zamana hükmetmelisin

Böyle sürüp gitmez ya bu devran !

Düşün ki;kaç ana senin gibi bir adamı doğuracak

...

(fazla söze hacetim yok be adam / üzülmene dayanamam bundandır vakitle kavgam...)