Köprü

bozuk plaklarındayım

çevirme ışıklarını yüzüme!

dudak arası yolculuklarda

kederlerin ekmek arası telaşı

oturmuş gözlerimize akşam akşam

seni soruyoruz geçen her yolcuya

kumanyasız avuçlardan boşluğa bakıyorsun,

kentin umurunda değil düşlerin

aşımıza tuz niyetine katılmışsın bir kere sevgili

bu akşam da

sofra örtümüze ellerini seriyorsun..

benzi sararmış yüreğinle

darboğazlarından geçiyorsun aşkın,

uyudukça üstünü örteceğiz her gece

sen bilmesen de olur

nereden düşüp nereye süzüldüğümüzü...

basılmış umutlardan ayıkladık ayak izlerini

istersen öldüresiye as gidişimizi

ve kes çığlıklarımızı birer birer

vefaya yazılmışsın bir kere sevgili!

ismini avuntularımıza iliştireceğiz.

ey gözyaşı!

hasret saçaklarındayım

dokunma kayıp hüzünlerime..

ve sen sonbahar

sürüsüne bereket aksın köprülerimizden kaynar suların,

istersen tut/ma eksik eteğimizin ucundan

biz nasılsa

öldükçe büyüyeceğiz,

ama çocuk ama kadın...

miNe güLtepe