Köpük

Köpük

Bir köpük patlamasıydı kahvemden saçılan mutluluklar

Varlığımı yudum yudum tükettiğim yorgun akşamların üstüne


Yıkılmış kentlerin ortasından yürütüyorum seni

Yol kenarlarını ceset torbalarının sardığı

Bir kaybolmuşluk hissiyle b/akıyorsun bana

Bulduğu halde tekrar arıyormuş gibi solgun


Karamsar olmasın diye silip tekrar yazıyorum

Besmeleyle başladığım bütün kayıplarımı

Ne kadar hüzün o kadar sevinç ötede

Bir imtihanın kırk yıllık hatrına


Lambası olmayan sokaklardan geçiyoruz seninle

Nereye baksam karanlıksın Dünya

Sessiz bir yığını andırıyor insanlık

Enkazı başka hangi resim anlatır


Külleri şehir edecek güç yok sende

Anlıyor ama anlatamıyorsun

Sarmaşık hüzünler içindesin

Bak ağlayamıyorsun bile


Bir sıraya koyamıyorsun belki de

Acı talihini

Önce hangisine ağlayacağızın

denklemsel karmaşıklığı

bölüyor uykularını

Rüyada rüya anlatmak gibi

Garip bir uyanış hali


Bir köpüklü kahve

Üç vakte kadar söylenecek şarkılar üstüne

Çocukların ışıklı gözlerinden alıp sevinçleri

Dünyaya bölüştürmeye


Herkese yetecek kadar barış

Ve çocuk gülümsemeleri

Aslında yeterdi

Kocaman enkazları diriltmeye


Yoksa 

istemiyor musun 









06 Şubat 2024 359 şiiri var.
Yorumlar (2)
  • Dünyanın suçu yok bence.İnsan Emanete sahip çıkamadı.Ondan geriye kalansa küller enkazlar... Şiirinize tebriklerimi bırakayım ve gidip kendime köpüklü bir kahve yapayım.