Korkularımla Yüzleşmek

Ruhum olmayan bir beden

Bedenim olmayan bir ruh

Mümkün olabilir miydi?

Kendi köprülerimden geçerken...

Bilinmeyene doğru!

Yanıtını kestiremediğim,

Hatta dillendirmeye bile çekindiğim

Soruları?Sormaya başladığımda

Ne kadar büyüsem de

Çocuk-Yetişkin olsam da

Ayrım yapılmazken?

Aşklarım...Yalnızlıklarım...Terkedilişlerim...

Daha önce geçtiğim bu yollarda

Keşkeler olmasa

Yol gösterenleri dinleyip rahatlasaymışım!

Ne bileydim?

Bu kesişim kümesi

Daha da genişlese

Siyah-Beyaz ayrımlar

Ortadan kalkabilir miydi?

Sonra sonra

Yaşamla-Korkumun yüzleşmesi

Nasıl olup bir madalyonun

İki yüzü olduğunu unutmuşum!

Hiçbir şeyin

Göründüğü gibi olmadığını

Ruhuma fısıldayarak gösterilirken

Manevi bir solukla üfleyen

Ve kalbimi

Doldurmasına izin verdiğim 'o vakit'

Artık dönüşü yok bilirim!

Korkularım karşısında

Yaşam da

Naçizleşir

İçtenleşir

Hakikileşir

Ve 'BEN'

Karanlıkta

Tekinsiz düşüncelerle

Baş başa kalırım

Bütün korkularımın yanında

Bahsettiğim köprü

Belki de inşa etmekte

Ne kadar geciktiğimi hatırladığım bir 'Köprü'...