Korkuluk Korkuyordu

Korkuluk Korkuyordu

sırt üstü yatmadım hiç

bir cigara tüttürüp

gözlerimi dikmedim tavana

eskimiş dediler koynumuzda biriken zamana


şehir şehir

sırtımda taşıdım taştan bir ev aceleyle

balkonumdan hep çekip durdu

engebesi yüksek eski mahalle


en son gittiğim yerde

perdeleri kımıldattı

Penceremi açar mısın dedi

güneydeki duvar bana


bütün kızgınlığımın çektim fotoğrafını

çerçeveyi çiviyle çaktım fışkıran kandı yüzünde


çünkü gülüm orada da yoktu

pencerenin açıldığı bahçede


ağaçlar kuru

korkuluk korkuyordu


kuşlar mı onlar da uçmayı sayıklıyordu

20 Mart 2024 159 şiiri var.
Beğenenler (6)
Yorumlar