Kumruların Ötüşü

kumruların ötüşüdür

o

beni

ta gerilere götüren

kargaların gaklamasına

da

boş ver der gibi zaman

serçelerin cik ciklemesi ise

sanki dokunur gibi anın ahına

uçsuz bucaksız masmavi gökyüzü

örterken günü...

dündü

o

hatıraları bir nebze tazelerken

geçmişle şimdi ki

zamanı

geleceğe,

hem çok uzak hem çok yakın

içteki özlemler

sarılırken

sıkı sıkı

sıcaklığın terlerine,

neylesin tulumbanın derinden gelen suyu

sıyırıp atamayor ki

maziyi

diyebilsin bir varmış bir yokmuş

abisi...

geçmişin gazisi oluyor

o

işte

gurbette ki sılada ki matem

bir nevi

yaralanmış kuşların uçmaya çalışması

gibi

yer ile gök arası

memleketi

diyar diyar gezerken yürekler

vatan

ne ana ne de baba

artık

hasreti kamçılıyan bir

kangren...

ne koparsın ne de koparılır

o

kahra binbir sabır

gayrete

çarçur

olur

umut

düşe kalka giderken yaşam,

küçücük adımlardır onlar teselliye

mesela bir incir

mesela

bir nar

mesela

kolda ki bacakta ki geriye kalan

kaşıntılar

kulakta vızıldarken sızılar

aslında her şey güzel

bakarken havuzun başından

ta uzaklara

dağların tuzaklarına,

işte yok mu ki

o

kumruların ötüşü

bir bıçak gibi giriyor

şimdi ile geçmişin arasına

düş ile gerçeğin

damarına

iyi günler gelecek

iyi günler bacanak

sanki kuma olmuşuz gibi biz zamana...

(Manisa,12.08.2016)