Kurbanlık Koyun

Yine

Br pazar günü

Sabahın köründe,

Baş taçım

Ayağım altında ki şu yollar

Fark etmiyor

Ha kış ha yaz

Ha kuru ha çamur

Ha kısa ha uzun

Ha geniş ha dar,

Bitmiyorlar

Bitecekleri de yok gibi

Yok gibi,

Umrunda da değil

Tükenen ömürler

Yitirilen ümitler,

Ta uzaklara

Dalan göz yaşlarında

Ki

Asılan hüzünler,

Yalana takılan çarkın da

Niyeti yok

Yok gibi

Son bulmaya

Elimi kolumu bırakmaya,

Ah bir bilsem

Adres ne

Meçhuliyetin koynunda,

Tutturmuşuz bir yol gidiyoruz işte

Alamet belki bir kıyamet

Kurbanlık koyun gibi,

Biz biz miyik

Ki

Acep

Tasmamız ait olsun bize...

* Berlin, 13.01.2020