Küskün Akasya

Kapandı üzerime yalnızlığın kapısı

Dönenmiş bir geceyi aldı gözlerim.

Sivas akşamından alıp götürdü trenler

Ellerim arkamda. Ellerim kırgın

Karanlıkta binlerce yıldız kırpışır.

O artık küskündür ve belki suskun,

Biliyorum. anneme hicran yakışır...

Bir Kafeste gölgemin gölgesindeyim

Kuytularda kalmış masalları ninemin

Dokunma mavilere, bir an bak yüzüme

Yüzüm traşlı, yüzüm kan revan

Duvarlar duvarlara benimle bakışır

Ne olur gitme anne, ne olur susma,

Biliyorum. anneme hüsran yakışır...

Eskimiş peykelerle kapalı ranzam

Örtülmüş her bir yanı perdelerle.

Başım dizlerimde aşar okusam,

Suzidilaramı, tahirpuselikmi makam

Kızılırmak tozlu köpüklere karışır.

Bir ilkbahar ki, mışıl mışıl uykuda,

Biliyorum. anneme hazan yakışır...

Atta ya götürmüş poyrazlar kundağımı

Kollarımdan iki baston yürümekte,

Siyahtan daha siyah bir boşluktayım.

Dört yanımı tufanlar bürümekte..

Serçeler şimdi feryat figan ağlaşır,

İhtiyar bahçemde küskün akasyalar

Biliyorum anneme hüzün yakışır...