Kutsal Yemin Şiiri - Gülşen Polat

Sınırları çizilmemiş bir coğrafyanın ortasındayım,

Sol yanımda alevi bir yalnızlık büyüyor sessizce.

Üstümde bulutlar parçalanıyor,

Gözlerin kıyısı olmayan bir denize açılıyor;

Bazen Kürtçe bir gülüş sızıyor akşamın tenine,

Bazen Zazaki bir hasret olup düşüyorsun içime.

Ben seni alfabelerin ötesinde,

Grameri olmayan duygularla sevdim.

Mısralarımda diller birbirine karışıyor,

Ezgilerim sınır boylarını aşıyor.

Ben seni en çok Türkçe özlüyorum,

Sana her dilden dualar, her lehçeden şiirler biriktiriyorum;

Sen bu sevdanın en kutsal yeminisin, biliyorsun...

İster Zazaki bir ayrılığın hüznü ol,

İster Kürtçe dökülen bir gözyaşı...

Sancım ortak, sızım aynı kökten beslenir.

Ben seni bütün dillerin kalbinde,

Aynı kutsal yeminle çok seviyorum...

Gülşen Polat