Kutsal Yemin

Sınırları çizilmemiş bir coğrafyanın ortasındayım,

Sol yanımda alevi bir yalnızlık büyüyor sessizce.

Üstümde bulutlar parçalanıyor,

Gözlerin kıyısı olmayan bir denize açılıyor;

Bazen Kürtçe bir gülüş sızıyor akşamın tenine,

Bazen Zazaki bir hasret olup düşüyorsun içime.

​

Ben seni alfabelerin ötesinde,

Grameri olmayan duygularla sevdim.

Mısralarımda diller birbirine karışıyor,

Ezgilerim sınır boylarını aşıyor.

Ben seni en çok Türkçe özlüyorum,

Sana her dilden dualar, her lehçeden şiirler biriktiriyorum;

Sen bu sevdanın en kutsal yeminisin, biliyorsun...

​

İster Zazaki bir ayrılığın hüznü ol,

İster Kürtçe dökülen bir gözyaşı...

Sancım ortak, sızım aynı kökten beslenir.

Ben seni bütün dillerin kalbinde,

Aynı kutsal yeminle çok seviyorum...

​Gülşen Polat