La Fin Son
Bu şiir, 27.08.2015 tarihinde günün şiiri seçilmiştir.
Çocukluk ne güzelmiş
Ben büyümek istemiyorum,
Babamın işten gelmesini beklediğim
Akşamları geri istiyorum
Onu kapıda karşıladığım akşamları
Hediye getirdiği oyuncak bebekleri
istiyorum
Nasıl güzeldi o günler...
Şimdi içimi çekerken ve özlem duyarken,
Tek avuntum
Babannemin ziyaretlerini
Beraber yaptığımız çarşı gezmelerini
Eczaneden aldığımız o lastik bebekleri
Hatırlamak değil mi?
Çocukken zaman duracak mıydı?
Biliyor muyduk geleceği?
Gerçeği?
Büyüyebildik mi hayallerimizde?
Masallarımız gerçek oldu mu?
Ne acı
Neden insan hep kaybettiğinde farkına varır
Gerisinde kaldığı hayatın
Ve
neden insan hep mutluluğu arar
Ortasına doğmuşken
Belki de yıllar geçtikçe
ve büyüdükçe
Geride bırakır
Kaybeder kısaca
ağacın dalındaki o minik serçeyi
o pencereden baktığı yağmuru
çevresinde dönüp durduğu o gölü
O yüzdendir çocuk filozofların olmayışı belki de
mutluluk sarmalının içerisinde
sorgulamazsın ki mutsuzluğu
Hayatın anlamını aramazsın ki
Merak edilen onca şey varken
Sonuçta ama
Büyürsün işte bir şekilde
istemesen de
Geride bırakırsın
Çocukluğunu
hayallerini
masallarını
İstemesen de
O kaf dağının arkasındaki sarayın hiç olmadığını
Büyüdüğünde anlarsın
Bebekken mutluluğuna mutluluk katan
Sevdiklerin birer birer yitip gider
Tek başına kalırsın
Yalan dünyada
Konuşamazsın
Dile getiremezsin
Acılarını,
Özlemlerini
Hayat susar sana
Olması gerektiği gibi
Sen de hayata...
Bütün filmler,
Senin için hep
O çocukluğunda öğrendiğin
sonla biter
Fransızca sonla
La Fin Son
Ağustos 2015