Lâl

Fısıltı,

hınca hınç bir armoni.

zulumat çöker gözlerine

devran bu devran

yalın ayaklı...

suskular saklar seni

sineni deşersin

vurarak...

anlamaz kimse seni...

-seni baharmışsın gibi düşünüyorum-

sen ki;

kaç bahar ağladın ellerin kursağında

loyy,

sen sevdaydın

ölümüne.

-beni kimse anlamaz sana ihtiyacım var-

nazenin gülümüz

ufukları taradık

sus pus iklimler gibi

ne zaman essek

sen yağardın üstümüze

-sadece suasarak özlüyorum seni-

sen

armoni

sen

suskumuz

biz

lal...