Mahfî
TY
Bir salyangoz sabrıyla yürür zaman cihan kabuğunda,
Yıldız düşer mahzenine, ıtırla mühürlü anının.
Sonra bir ses uyanır mahfî uykunun otağında,
Ay bükülür sarmal yollara,
beyaz bir pirinç tanesi.
Bahar göğünde mavi bir tarla, mahmur bakışlı kadınlar,
Perçem perçem çözülür kızıl çizgiler.
Füsûn kurulur tenhalara, Eylülün aralık kapısından,
Bir öykü başlar, mecnunane adımlarıyla seyyahın.
Hamalın kamburunda
tarihin kılıçları,
Zeval çökerken kumlar üstüne, nâlân bir çığlık karışır geceye.
Kalem sürülür ağaçlara, kanayan şiirin derin ağına,
Yel savurur güneşi,
yeniden dokunur eller
dünyaya.
Künye · No. 365416
- Eser
- Mahfî
- Şair
- Tülay Yüksel
- Yayımlanma tarihi
TY
Profili GörTülay Yüksel@moon