Maksat Sanat Kazansın
eh be şairim neyleyim
ne ki benimle derdin
emret nasıl yazayım istersin
mesela
mevsimsiz yağmurlar yağsa yarınlarıma
anıların kesif kokusu dolsa odama
kanatları ıslak martılar
çinko damlarımı gagalasa çığlık çığlığa
o ara evimi su bassa
sövsem altyapıya
ya da
gülkurusu akşamlarda
ılık bir meltem dolansa saçlarıma
varsam sessiz kıyılara
yakamoz toplasam bolca
ev ahalisi yakamozla doymam
ekmek isterim dese
ben de ağız dolusu sövsem işsizliğe
ne ki seni mi kırayım
olmadı hüznümle yakarım aynaları
erimiş sırlarını sürme diye çekerim
aklıma bir iki ayarla
lalelerin büyüsüne kapılır
ektiren lalelere
nedimce methiyeler de düzerim
hatta yıldızları merdiven yapıp aya çıkarım
dilimlediğim düşlerimi yatırıp şaraba
güneşte ızgara yaparım...
mevsim imgelerinden bir salatayla
ortaya çilingir sofrası kurar
damıttığım yalnızlığımla ufak ufak demlenip
yalan mavi yerkürenizi seyre dalarım...
olmazsa bakışıma açı olsun diye
amuda kalkar öyle bakarım
seni mi kıracağım
maksat sanat kazansın
diyeceğim amma
varsın sanat
benden evvel kazandıklarına saysın
hem benim gibi bir kayıbı kazanıp ne yapsın
varsın entelim zaten anlatmadığım bir şeyi
anlamış gibi yapmasın
ben aklıma ziyanım
yok kimseye zararım
şu çivisini kafamla çaktığımın dünyasında
yok mudur
alnımı sildiğim peçeteye karalayacak
bir çift kelam hakkım