Masallar Ülkesinde Yitirdik Hüzzam Sevilerimizi

Yorgun bir dünya, turunu tamamlamakta şimdi

Kırıntı düşler deryasında umutlar topluyoruz

Örümcek ağlarında biriktiriyoruz hüzünleri

Yazgımız sallanıyor bir öküzün boynuzlarında.

Hayat, biz doğmadan kapatmış tüm perdelerini

Her yeni gün, toprağa alır yine de verdiklerini

Binlerce ağlayış senfonisiyle sunar hüzünlerini

Gölgeler ruhumuzda dolaşır, aşk melekleri gibi.

Kederlerle geçerken sevdanın pembe nehirlerini

Dalgalar vurur ilençli kıyılarda içimize, içleniriz

Yalın ayak dolaşırız soyumuzun çürük kütüklerini

Kırk yerinden yamalı gönlümüze şiirler serperiz.

Çatılara düşünce yaşamın yağmur tıpırtıları

Çamur akar, dereye ulaşır, bükülür sızımız

Tel çiviyi sarar, ter bedenden akar, üşürüz

Acıların atlasında kendimize küskün aşığız.

Bu gece, içime taşır mı yüreğinin fenerlerini

Yabancıyım, yitiğim kendime, gözlerim lal

Asıyorlar bir duvara, bir seni düşünüyorum

Ruhumda bir kadın, düşlerin sürgünündeyim.

Mavi bir boşluğu kucaklarız, tahtımızda sefa

Islak bir mendil taşırız cebimizde, özleme şifa

Ayrılıklar ekeriz gönül ovamıza, hasadımız cefa

Masallar ülkesinde yitirdik hüzzam sevilerimizi.

Hikayesi: Hüzünlerin kaplıcalarında masal devleri ile sevişirken, düşlerin işlemeli saraylarında bir yalnızlık şiiri yazarız, kendimize saklayacak bir öykünün tuşlarında hayatı paylaşmak için. Oysa, an durmaz kapıda, yeşilin en soylusuna, mavinin en sonsuzuna yüreğimizi verirken, lokmalar boğazımızda milyonlarca ur olur. Hüzzam seviler/dir uğruna yandığımız, masallar ülkesinde i-na-dı-na aradığımız...