Mavi
bilseydik böyle bir yerdir
yine de gelir miydik
dünyaya?
bir çiçek büyütmüşüz de
sığmaz olmuş artık saksıya
sen git ve unutma
akşamüstü sevişmelerimizi
suyun berraklığından daha temiz
gülüşlerini katletmesin hayat
orada sayısız hayalın hayat damarları
arsızca atıyor hala durmaksızın
bir zeki müren şarkısına radyoda denk gelir gibi
sevinelim mutsuzluğun ortasında
hatırladıkça birbirimizde kayboluşumuzu
her ne kadar kaybetmiş olsak da
tüm savaşmalarımızı
kimse de kazanmadı aslında
bir teselli değil bu, bir gerekçe
bak sözcüklere akıyor kanı
ruhumuzdaki yaralı hayvanın
ne güzel bir dil değil mi, ah şu Türkçe
yüzyıllar geçti, geçecek daha zaman
kimse anımsamayacak bir gün
dağları yerinden titretecek heveslerimizi
göğü patlatacak feryatlarımızı
devrime olan aşkımızı
ve denize akıp giden sarhoş ruhumuzu
sen git ve unutma
mavi hep var olacak çünkü
biz olmasak da...