Mavi

bir yük treniyim yol olmaya hazır

yol üzerinde gözlerin denize nazır

vakit gitme vaktidir

bilmesen de yüküm sıra dağları aşmıştır

elimde kara yazgılı bir uçurtma

nereden baksan sonsuzlukta dağlanır

bunu bilir

erzak taşır gibi taşıyanlar göğsündeki yarayı

ki, ölümü sırtımızda taşırken bir tabutla

tanıdık biz babamızı

bana sorarsan, artık

sait, burgaz ada'da son vapuru kaçırmalı

bir kuşun kanat çırpışında hayat

kalbim gün be gün atmalı

tanımalı insan sonra

kedi balıklarını, kestaneleri ve kuşları

vakit gitme vaktidir

camda pırıl pırıl bir mavi

pusulamda kırık zamanlar atlası

hani, okyanus olsan yeridir

içimde mavinin en derin çağrısı