Mayıs Türküsü

senin gözlerin kırmızı çocuk

ateşlere düşmüş bir ananın oğlusun

başaklar alev alırken girdin bir memenin koynuna

ellerinde kızılca kıyamet yaraların havı

ve demsi'n zamana

çaya bula

dudaklarını...

senin sözlerin çividir oğul

çivit mavisi bir yalnızlığın

deminde ıslanır bakışların

sözler buz kesilir alaca dudaklarında

sen mayıs'sın oğul!

mayısın 1'i...

senin yüreğin alaca öfkesi

sevme çağlarında devrildi bu yazılar

bu orman fışkıran

kardelen...

yüzünü dönmüş kocaman binalara

aspirindir senin gülüşün

erken uçmaya meyilli

kanatsız kuşların

son evleğisin...

dedim ya oğul!

dedim ya

sen gölgelere turab olmuş

zaman zangoçlarının

beli bağlı yiğidi'sin

uyan!

dölüne mayısın

sen Türkülerin şahısın...