Mecazi Aşk
buselik makamlı bir ömrün koynunda
günü güne ekler
aşk denen kumpasa
suç ortağı olur yüreğim
firari sevdalarda harcanır gülüşlerim
hiç bilmediğim coğrafyalarda mevsimsiz çiçeklenirim
can suyum kara kuyu gözlerimden çekilir
kirpiklerime asılı şimdi hüzünlerim
düşmeden bilemezmiş kalkmayı insan
hele ki bir başınaysan
ve sinen kırık dallara mezarsa
hiç hayıflanma
bas kanayan dizlerine zamanı
yine kendinde derdinin dermanı
kaç mavide boğulduk
kaç orman yeşilini yaktık
ya da
hatırı kalmayan kahvenin rengine buladık yarin gözlerini
n'oldu?
ne olursa olsun gözün rengi,
a ş k ne renkti?
biz hep kara çaldık
kendi beyazında boğduk
ateşe yanan pervaneler misali
sığındım Mevla'm sana
aslı suretine örnek
bir aşk'tı içimdeki
yardan geçtim de geldim
serde aşkın en yücesi
avuç açtım arş-ı âlâ'ya
dilimde bin bir dua
güvercin kanatlarına bağladım yüreğimi
nasıl olsa çıkacak her yol sana
sekizmayısikibindokuz