Mehtaba Değin

Bulutsuz gecelerin yanında,

ve yıldızsız göklerin koynunda,

gecesi gibi yüreğin

yürüyor güzellikte,

hani;karanlığın en karası,

en beyazı ışığın göz kamaştırması,

buluşmuş edasında gözlerin,

tutuşur küçücük bir kıcılcımıyla

göğün görkemli gününden bile

esirgediği olur ya,

işte o ender güzelliği

meyvelerin kadife ışığı teninde.

mahreminde gizlenen masum gizler,

dokununca biraz teredütler gibi,

iç gıcıklayıcı heyecanın teninde,

sevda ibrişimi dokunur mehtaba değin

dil lâl olur derin sessizliği kelimelerin

yetersizliği çaresizliğidir.

yürek atışları gecenin bulutlarına biner,

saklanmış yıldızları bulmak ister

korkusuzluğun tadı buram buram

tüterde yinede doyumsuzluğun ateşi

hasret ışığı göz kırpıştırır gibi

yanıp söner göz bebeklerinde,

bir an,

sonsuzluk meşalesi alır eline

iç çekişler hatırlatır tenin rengini

koklamak ister gibi meyvenin tadını

çaresizlik basmakları belirir mehtabda

ayrılık vaktinin çoktan başlamış tiktakları

ve,

zamanı silip en baştan alıp dünlere

güzelliğin rengiyle

hüzün reçetesini yırtıp atmaya

anbe an kararlılıkla yürümeye sevda yolunda.

13/11/2009

unutulan şair rual