Mektuba Sığmazsın Şiir Seni Anlatsın_3

Bir başka mevsimdi

bambaşka takvim...

aceleci sözcüklerin beklemeyi bilmezdi

yüreğinse biraz kuşlara özentili

bakışından sessiz bir hüzün damlardı ara sıra

ve gülüşlerin alabildiğine sana benzerdi...

çocuk aklı işte

fikrimce kimse sen gibi gülmezdi

kimse sen gibi

beni telaffuz etmezdi...

Yarım yamalak sesler bırakırdım sana

utangaç duygularla...

sen konuşunca yerinden fırlardı yüreğim!

hele sözün bize düştüğü vakitlerde

bütün kelimeler hecelerinden bölünürdü dilimde

terleyen avuçlarım alnımda gezinirken

hangi mekandan hangi zamana aktığımı bilmezdim...

Herşey sendin artık

böldüğüm lokmalarım,

öğle vakti susayışım,

hatta

'ben ne yapıyorum!'diye ağlayışlarım

ilk gizlim saklım

aşikârlığım...

korkuyordum

aşıktım!

Güzel günler sonra

sinsice sızılar sinmeye başladı gözlerimin dalgınlığına

yavaş yavaş nokta koyuşlarına takıldı yüreğim

kendime hep sorular sordum

aldığım cevapların hiçbirinde...

sonra sustum,

hep kendime kızdım!

sana da küskünlüklerim olmadı değil...

ama yine de bir tek seninle barışık kaldım.

Şimdilerde

yani bu sessiz günlerde

resimlerinle avutuyorum kendimi

dün gece olduğu gibi

bu sabah yaptığım gibi

avunuyorum dediğime bakma sen,

içim nasıl acıyor bir bilsen...

hiç büyümüyorum

aklım halâ çocuk

halâ adının geçtiği cümleler kuruyorum

gözlerinden sonra uyuyor

gözlerinle uyanıyorum

sana biriken hasretimi

senin dostlarınla konuşuyor,

gizli gizli yağmurlanıyorum

ben halâ...

Sen hep geçmişimde olduğun gibi kal...

beni ara sıra da olsa,

düşlerinin göz değmemiş tenhalarına al!

bakma sen buraya cemrenin düştüğüne

günlerim halâ tipi,

halâ sağnak ayazlarım var!

Sen kendine iyi bak canmın içi

sana emanet bıraktım güz vurgunu düşlerimi...

(alnından öpüyor sevdamın şiir sesi /bilsen ne çok özledim seni

21 şubat