Mektuba Sığmazsın Şiir Seni Anlatsın_4

Böyle mi başlamıştı sen zamanı

Sevdanın duymadığımız adı ayrılık mıydı

Gün gibi aklımda

Usulca başlardın devrik cümleler kurmaya

'-Özledin mi beni?' derdin

Bilmezdin ne çok özlenirdin...

Kifayetsiz kalırdı kâinata dair herşey

Sen varlıkların güzidesiydin...

Hiç tanık olmadığım bir iklim sarmalardı beni

Sesin sesime değdiği vakitlerde

Ilık rüzgârlardan sana kopardım fırtınlarla...

Aşka atardım kendimi!

Adını anmaya az kalırdı telâffuzlarım

İsminle örülürken o toy satırlarım

Sen içime düştüğünde azaldı günahlarım

Ama kaygılarımdan sıyrılamadım!

Rabbime varışlarımda bile,

Yalnız olmazdım

Çoğu zaman rabıtamdın...

Ama ben mucizelerini zamansız söze başlayan dilime anlatamadım!

Ah yüzünde zamanı eskittiğim

Z/ahirim!

İki yıl bilmem kaç gününü zehir zemberek ettim

Sana çıkan yolu yürüyemeyecek kadar yüreksizdim!

Ben adam olamadım!

Afetler bıraktım gülüşlerine

Sana zarardım

Kaç gün doğumunu kararttım!

Sonunda hakettiğimi aldım

Sana yasak kaldım!

Ve anladım

Ben sevdayı taşıyamadım t/adı damağımda kalanım...

/

Sana bahar yorgunu bir akşamdan yazdım bunları

İster günah çıkarma,

İster helallik alma bil yazdıklarımı

Bu kadar kötü huyuma rağmen

__sevdim

Sevdim seni gözleri mucizem!

Şimdi biliyorum ki severken çokta üzmüşüm seni

Sen sakın bana benzeme

Kendini hiç üzme emi!

Seni şiir gölgelerine emanet ettim

Ve şairin dediği gibi

'En mimlenmiş yerinden

Gözlerinden öperim.'

()