Meneviş Yansımaları

Gözyaşları akarken sûkutla suya

Menevişler oynaşır gölgelerinde

Biten aşkın sancısıyla

Hüzün bulur kör şafaklar

Ay paramparça düşer kadere

Sabah tüllerine bürünürken pırıltılar

Teninde izi kalır sevdanın

Aşk iksiri olur akar

Göz pınarının kıyılarını öpen dudaklar

Rüzgar uğultuyla düşerken doruklara

Itırlı bir koku getirir imbatla

Suskunluğun mangalında köz olur

Ağıtları düşer toprağa

Yoksunluğun çıkrığında çile eğirir

Ağrılı adımları sağır hazandır

Gözyaşları hüzün kokar

Yüreğinin metruklarında

Artık kızılca kıyamettir kuytularda esen

Sis içinde kaybolur tutsak ruhlar

Günbatımı sızar pencereden

Türküler uğuldar figanında

Ve bir yıldız kayar içinde

İz sürülmez olur ardında

Ay düşerken saçlarına

Gece siyah bir dantelâ gibi

Girer kanına....