Merasim

biliyorum yoğun bakım üniteleri göstermeyecek seni bana

uzun karanlığa açılan dar bir koridorda

sedyelerle taşıyacaklar kaybedilmiş bir dünyayı.

üzgünüm, ama

hiç bir film göstermeyecek bunları sana,

üzgünüm, ama

bu rolü vermeyecekler bana bir daha.

hiçbir ölü bağışlamayacak kalbini can çekişen bir aşka

ve cesetler sustukları yerde

başlayınca pişmanlığın ne olduğunu anlatmaya

aklıma sen geleceksin,

temizlemek uğruna bir şeyleri

kendi kirlenen suların

dökülüp şehrin kanalizasyonuna akıp gitmesi gibi

fark edilmeksizin gideceğim.

gideceğim buralardan,

fark etmeyeceksin.

ne bir elveda,

ne de bir el sallama,

olmayacak bir merasimi bu yitirmenin,

senden tek isteğim;

bunu asla

ama asla tekrarlama.