Metruk Hayallerin Resmigeçidi

Metruk geçmişime sahip çıksın diye,

Hani o en pembe olanından..

Kırılmış aynalarda yüzümü saklayanından,

Çıkmaz sokaktayım önüm ardım yalan,

Baharlarımın adı şimdi sensizlikle talan,

Raflardan indirdiğim tüm resmigeçitler,

Tozlu hatıralarda suskun bir ağıt gibi bekler..

Yanlış mevsimde dikilmiş çiçek gibi yalnızım,

Kuruyan dallarımda saklı kaldı son yazım,

Telafisi olmayan zamanların intizarı,

Hiçbir ortalamaya sığmadı içimin sızısı,

Akşamlar omzuma çöken küskün bir kederdi,

Gözlerimde büyüyen ise o eski şehirlerdi,

Bir çocuk masumluğu kadar kırılgan kaldım,

Her vedada biraz daha kendimden çaldım... 

Sokak lambaları altında üşürdü gölgeler,

Yağmur bile ismini anarken,

Sessizce ağlarmış meğer,

Rüzgâr saçlarımdan eski şarkılar geçirirdi,

Kaybolmuş zamanlar kalbime ince ince işlerdi,

Her tren başka bir ayrılığı taşırdı geceye,

Her istasyon biraz daha sürgündü yüreğe,

Küllerinden doğamadı yarım kalan hevesler,

Metruk duvarlara sindi unutulmuş nefesler... 

Bir vakit ellerimde çoğalırdı baharlar,

Şimdi avuçlarımda yalnız paslı anahtarlar,

Kapısını açamadım çocuk kalan düşlerin,

İçimde yankısı kaldı suskun gidişlerin,

Göğsümde sakladığım kırgın bir hatıra gibi,

Eksildim her gün biraz gördüm en dibi,

Ne kadar kaçsam da peşimden geldi hüzün,

Göğe bıraktığım dualar kadar yorgunum bugün...

Aynı masada unutulmuş çay lekeleri vardı,

Bir zamanlar gözlerime umutla bakanların artığı,

Şimdi hepsi solgun bir sonbahar yaprağında

Savrulup gidiyor geceler kendi karanlığında,

Sessizlik en ağır cümle oldu dudaklarımda,

Kırık saatler çalıştı durmuş zamanlarımda,

Ne çok yarım kalmış cümle birikti içimde,

Hepsi eski bir şehrin viran edilmiş çehresinde...

Zaman her şeyin üstünü örtermiş derler,

Oysa bazı acılar küllenip yeniden yükselirler,

Bir resmigeçit gibi geçiyor ömrüm gözlerimden,

Eksilen ne varsa saklı şimdi şiirlerimden,

Metruk hayallerin pas tutmuş koridorundayım,

Kaybolmuş seslerin gölgesinde ayaktayım,

Belki bir gün yeniden filiz verir içimde umutlar,

Ama bugün;

Hâlâ sustuğum yerde çoğalıyor ağıtlar...